Wie het huis van Henri en Yvonne van Schubert binnenstapt, ziet gelijk wat de twee belangrijk vinden. Tussen de spullen die ze van hun verre reizen meenemen, staat en hangt ook van alles dat aan Zwolle doet denken. Zelfs hun hond draagt de Zwolse naam Untien: Zwols voor hond. In het midden van de woonkamer staat iets bijzonders: een houten Peperbus-urn.
Voor Henri (61) en Yvonne (62) is de Peperbus nu vooral een kunstwerk. Ze zijn nog volop van het leven aan het genieten en voorlopig absoluut niet van plan om dood te gaan. Toch hoefden ze niet lang na te denken toen ze het bijzondere object voorbij zagen komen. “We keken elkaar aan en zeiden meteen: zullen we het doen?”
Kunstobject
Het antwoord was dus ja. De Peperbus-urn heeft inmiddels een mooie plek gekregen in de woonkamer. “Waarom wachten met zoiets moois tot je dood bent,” is de gedachte van Henri. “Dan kun je er zelf immers niet meer van genieten.”
De urn is groot en gemaakt voor twee personen. “Wat er ook gebeurt we komen er samen in te liggen.” Dat idee vinden ze niet luguber. Ze zien hem vooral als een mooi kunstobject. Ze zien er vooral de lol van in en nemen het allemaal niet te serieus.
Hun kinderen moesten wel even wennen aan het idee. Hun oudste dochter vond de Peperbus juist mooi, terwijl een andere dochter zich afvroeg waar haar ouders nu weer mee bezig waren.
Uniek exemplaar
Het object is een uniek exemplaar. Henri en Yvonne zijn de enige die deze Peperbus in hun bezit hebben. De bijzondere urn is bedacht door Bas Smit, uitvaartbegeleider bij Bohemen Uitvaarten, in Zwolle.
“Onder het genot van een biertje met een vriend, die meubelmaker is, kwamen we op het idee. We zeiden gekscherend tegen elkaar we moeten een urn maken. Nou, zo gezegd zo gedaan!”, zegt Bas hierover.
Inmiddels zijn er twee exemplaren van de Peperbus-urn waarvan één verkocht is aan Henri en Yvonne. “Van mij mogen dat er nog wel wat meer worden, lacht de uitvaartondernemer.”
De Peperbus-urn is op aanvraag te bestellen.
