‘Ik denk dat je met een grote grijns naar huis gaat’
Een kleinschalig festival met een mix aan indie folk muziek van artiesten die je op de digitale snelweg niet snel tegenkomt. Wie dat wil ontdekken, kan op zaterdag 20 juni terecht op het Zwolse Minstrel Festival. Het Assendorperplein vormt het kloppend hart, waar bewoners hun huizen openstellen voor intieme optredens. Een van de initiators van het eerste uur is Arjan Snoeijer van muziekwinkel Minstrel Music in de Assendorperstraat. Zijn zaak bestaat inmiddels dertig jaar. 1Zwolle sprak hem over het aankomende muziekfestijn en de groeiende liefde voor vinyl.
Een festival met muziek waarvan je denkt: ‘waarom is dat nog niet bekend?’, met kleine acts van getalenteerde muzikanten—dat was de wens van Arjan Snoeijer. Samen met Patrick van InDeKringloop Zwolle en Justin van Buro Ruis ontstond het idee in 2013 tijdens een avond in café De Singel. “Wij waren een van de eersten die bedachten om dit in huiskamers te organiseren,” zegt Snoeijer gekscherend, verwijzend naar andere festivals die het concept later overnamen.
Het Minstrel Festival start om 19.00 uur. Na drie korte optredens van ongeveer een half uur kunnen bezoekers naar de andere huiskamers. De grootste locatie is De Nieuwe Keuken in Eureka, terwijl in de Dominicanenkerk het hoofdprogramma plaatsvindt. Wie daarna nog wil doorfeesten, kan terecht in buurtcentrum De Enk aan het Assendorperplein, voor de afterparty. Alles ligt op maximaal vijf minuten lopen van elkaar. Het festival wordt gedragen door vrijwilligers en bewoners uit Assendorp en beleeft zijn negende editie.
Bodem voor talenten
Elk jaar melden zich volgens Snoeijer genoeg artiesten om het festival opnieuw te kunnen vullen. “We zorgen dat alles goed is geregeld: er zijn bijvoorbeeld parkeerkaarten en alles is netjes verzorgd,” vertelt hij over het festival, dat bewust niet gratis is. “Want cultuur is niet gratis. Het geld gaat naar de artiesten en de techniek. De vrijwilligers doen het gratis, maar alles is wel professioneel geregeld—geen geklungel.”
Het doel is helder: “Wij willen een vruchtbare bodem zijn voor talenten. En dat betekent dat je ze ook echt een kans moet geven.” Voor het festival ontvangt de organisatie ongeveer vijfduizend euro subsidie uit het buurtcultuurfonds en subsidie van Premie op Actie.
Vorig jaar trok het festival zo’n 200 bezoekers en was het volledig uitverkocht. “Meer publiek past ook niet in de huiskamers,” zegt de muziekliefhebber over het kleinschalige karakter.
Volgens hem zit de kracht juist in de sfeer en aandacht voor de artiesten. “Het mooiste compliment is dat je merkt dat artiesten het waarderen dat ze echt op hun muziek worden uitgekozen. Ze worden hier een beetje vertroeteld, zodat ze zich volledig kunnen concentreren op hun optreden. Het is allemaal heel relaxed en wij regelen alles.” Sommige artiesten reageren daar zo positief op dat ze zeggen: “Bel me maar als jullie volgend jaar weer zo’n festival doen, of ik ken nog wel iemand die hier goed past.”
Dit jaar staan onder meer AlascA (alternatieve folk), Almost Twins (indie folk uit Duitsland), Send Me Flowers (poëtische muziek), singer-songwriter David Rooker, Warda (elektronische lo-fi pop) en Primaat (energieke hiphop) op het programma.
“Waarom je vooral moet komen? Je zult verbaasd staan over de ontspannen sfeer en de bijzondere muziek. Ik denk dat je met een grote glimlach naar huis gaat.”
FOMO en Kate Bush
De negende editie van het Minstrel Festival valt gelijk met het 30-jarig bestaan van Snoeijers muziekwinkel.
“Ik zou eigenlijk leraar tekenen en handvaardigheid worden maar er was toen geen werk en het was in de tijd dat de cd opkwam. Ik kocht met vrienden grote partijen platen en we gingen naar marktjes toe om ze te verkopen. Ik kende de markt en dacht: hier kan ik wel van leven.”
De muziekfan begon in 1996 in de Assendorperstraat met een paar tafeltjes en zo’n 40 kratjes. “En nu zit ik bomvol. Ik heb altijd wel gedacht: vinyl verdwijnt niet zomaar. Ik heb ook nooit ervaren dat het minder werd, die liefde voor vinyl. Je koopt kleine kunstwerkjes. Een plaat leeft meer en heeft niet dat klinische van een cd.”
De populariteit die vinyl de laatste tien jaar doormaakt bij jongeren wijt hij ook aan de hele cultuur die erom heen hangt. “Het grappigste verhaal wat ik hoorde was van 4 jonge meisjes van een jaar of 13 die een keer in de maand met zijn vieren 1 plaat kochten en die samen beluisterden. Ze zeiden dat ze daar rustig van werden. Toen dacht ik wat mooi: die hebben natuurlijk zo’n wereld van FOMO, druk op school en met social media”, lacht Snoeijer.
Nieuwe generatie en linnen tasjes
Pick-ups worden in zijn winkel ook veel verkocht. “Vroeger was de grap dat vinyl vooral was voor oude mannen met linnen tasjes. Maar dat is nu niet meer. Je hebt de hipsters die voor de vorm platen draaien, de oude liefhebbers die al hun hele leven verzamelen en de nieuwe generatie. Die kopen Taylor Swift en Lana Del Rey maar ook Led Zeppelin. Dat brede spectrum vind ik juist wel mooi. “
Snoeijer denkt ook dat games en series een rol spelen. “Er wordt weer oude muziek gerecycled. Iedereen kwam opeens met ‘Running Up That Hill’ van Kate Bush, omdat dat in een serie werd gedraaid. En dan ontdekken ze dat het ook wel leuke muziek is.”
Ook herinnert hij zich zijn duurste plaat die hij ooit had gekocht van een oude directeur van Philips. “Het was van de Italiaanse band Planetarium met de LP Infinity uit begin jaren zeventig. Op de beurs in Den Bosch kwam ik een Zweedse dealer tegen die hier interesse in had. Hij heeft hem voor duizend euro gekocht.”
In de afgelopen dertig jaar is de winkel verder gegroeid. “Soms komen mensen van buiten Zwolle een heel weekend om in de zaak rond te neuzen. Anderen worden overweldigd door het enorme aanbod.”
Wat maakt zijn winkel eigenlijk anders dan andere platenzaken? “Wij gaan meer de diepte in”, vindt Snoeijer die ook een eigen label heeft. “Je hebt mensen die denken dat na de jaren 80 geen mooie muziek is gemaakt. Dat is onzin want nu nog worden er hele mooie dingen gemaakt. Alleen dat wordt niet gedraaid op radio, tv of Spotify en is dus onbekend”, onderstreept Snoeijer die hiermee ook gelijk een link naar het festival wil maken.
“Er zijn zoveel leuke bandjes, goede muziek en leuke labels. Als je er echt induikt ontdek je ook heel veel. Dat hebben we altijd gedaan en daar trekken we nog steeds veel publiek mee.”
