Ziekenhuis Isala is vandaag aansprakelijk gesteld voor de schade die een moeder en haar kinderen lijden na een vruchtbaarheidsbehandeling van gynaecoloog Jan Wildschut in 1988. Dit heeft het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden bepaald.
De arts gebruikte hiervoor niet het zaad van de echtgenoot maar zijn eigen zaad voor het verwekken van een drieling.
Het ziekenhuis moet een schadevergoeding betalen aan de moeder en kinderen die niet wisten dat het zaad van de arts afkomstig was. Het beroep op ‘verjaring’ om de claim af te wijzen, is voor het hof onaanvaardbaar vanwege de verwijtbare inbreuk op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de moeder en kinderen.
Persvoorlichter Andrea Bies van Isala meldt dat deze uitspraak in de zaak Wildschut bij het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden anders is dan de eerdere uitspraak van de Rechtbank Overijssel. “We bestuderen het arrest eerst nauwkeurig en op basis daarvan besluiten we of we vervolgstappen nemen. We doen hierover verder geen nadere mededelingen.”
Anders dan de rechtbank, is het hof van oordeel dat het beroep op verjaring door het ziekenhuis in dit geval onredelijk is. Omdat het hof het beroep op verjaring niet honoreert, is de zaak verder inhoudelijk beoordeeld.
Aanleiding
In 1988 onderging de moeder een KIE-behandeling in het ziekenhuis, waarbij was afgesproken dat het sperma van haar toenmalige echtgenoot zou worden gebruikt. De gynaecoloog gebruikte echter zonder medeweten van de moeder en haar echtgenoot zijn eigen sperma. Uit de behandeling werd een drieling geboren. De moeder en de kinderen stelden het ziekenhuis aansprakelijk voor de geleden schade.
Contractuele relatie
In 1988 werkte de gynaecoloog op basis van een toelatingsovereenkomst in het ziekenhuis. Het hof oordeelde dat de moeder erop mocht vertrouwen dat zij naast de gynaecoloog ook met het ziekenhuis een behandelingsovereenkomst had. De moeder en de kinderen mochten daarom een schadevergoedingszaak tegen het ziekenhuis aanspannen
Verjaring
Hoewel de wettelijke verjaringstermijn van twintig jaar in 2008 was verstreken, achtte het hof een beroep op verjaring onaanvaardbaar. De ernstige schending van de lichamelijke en geestelijke integriteit van de moeder en de kinderen rechtvaardigde dat de zaak inhoudelijk werd beoordeeld.
Aansprakelijkheid
Het gebruik van het eigen sperma van de gynaecoloog vormt wanprestatie en levert een toerekenbare tekortkoming op in de behandelovereenkomst, waarvoor ook het ziekenhuis contractueel aansprakelijk is jegens de moeder. Ten opzichte van de kinderen is het ziekenhuis aansprakelijk wegens onrechtmatig handelen, omdat zij jarenlang in de veronderstelling verkeerden dat een ander hun biologische vader was.
Vervolg
Voor het vaststellen van de omvang van de schade, en dus de hoogte van een eventuele schadevergoeding, heeft het hof de zaak op verzoek van de moeder en de kinderen verwezen naar een andere procedure (de zogeheten schadestaatprocedure).
