Een missverkiezing waarbij het niet draait om lengte, leeftijd of perfecte maten maar om persoonlijke groei en jezelf mogen zijn. Dat sprak de Zwolse Alicia Ponsen (18) meteen aan toen ze hoorde over de nieuwe Miss Destiny Nederland verkiezing. Voor haar is deelname meer dan een wedstrijd: het is een kans om aandacht te vragen voor een onderwerp dat haar persoonlijk raakt — huiselijk geweld bij gezinnen met jonge kinderen.
Dit jaar vindt de eerste editie van de verkiezing plaats. Zo’n 150 kandidaten schreven zich in, waaruit 42 finalisten zijn geselecteerd. Alicia is één van hen en staat op 7 juni in de finale in Zetten.
“Miss Destiny is bedacht door een miss die nare ervaringen opdeed in deze wereld, zoals pesterijen en jaloezie”, vertelt Alicia die zelf ook geen fijne herinneringen heeft aan eerdere audities bij Miss Overijsel. “Ze wilde een plek creëren waar meiden die misschien wat onzeker zijn ook een stem krijgen en zichzelf kunnen ontwikkelen.”
De organisatie werkt ook samen met een goed doel. Voor deze eerste editie zetten alle kandidaten zich in voor Stichting Jade. De stichting helpt gezinnen met een kind met kanker door hen tijdelijk een plek/vakantiehuisje te geven om tot rust te komen. De stichting is vernoemd naar Jade, een 19-jarige die zelf ernstig ziek is. “Ze gaat haar laatste fase in en zal de verkiezing waarschijnlijk niet meer kunnen bijwonen,” zegt Alicia. “Dat motiveert ons extra om zoveel mogelijk geld op te halen, zodat haar ouders het werk van de stichting kunnen voortzetten.”
Niet veilig
Tijdens het traject moeten alle deelnemers zelf ook een persoonlijke missie – een zogenoemde advocacy – uitdragen. Voor Alicia was de keuze snel gemaakt. Ze groeide op in een gezin waar huiselijk geweld een rol speelde.
“Ik was zelf een rustig meisje. Het geweld was niet fysiek bij mij, maar ik zag het wel bij mijn zusjes,” vertelt ze. “Bij mij was het vooral mentaal: uitgescholden worden, het gevoel krijgen dat je niet goed genoeg bent.” Haar vader kampte met depressies, waardoor thuis vaak een onvoorspelbare sfeer hing. “We wisten nooit hoe de dag zou verlopen. Daarom konden we ook geen vriendinnen mee naar huis nemen.”
De jonge Miss vindt dat er weinig aandacht besteed wordt aan het onderwerp huiselijk geweld bij jongere kinderen en wil haar stem hiervoor inzetten.
“Je hoort veel dat jonge kinderen huiselijk geweld niet meekrijgen, het geen impact heeft of dat ze het toch niet snappen of vergeten. Ik heb zelf en in mijn omgeving gemerkt dat dit helemaal niet zo is. Het doet veel met het zelfbeeld van een kind, hoe ze later denken over anderen maar ook op het gebied van de liefde. Ik heb heel erg meegemaakt hoe het tussen mijn ouders ging en dan blijft toch hangen dat het bij mij in de liefde later ook zo gaat. Het blijft altijd bij je en ik geloof dat elk kind er iets van meekrijgt. Mijn moeder heeft weer een nieuwe relatie en dan denk ik ‘stel dat weer hetzelfde gebeurt of ‘wat als mijn zusje nu nog steeds niet veilig is.’ Je gaat je beschermen tegenover anderen en jezelf en bouwt een soort muur op.”
Alicia probeert tijdens haar Miss Destiny traject meer bewustwording te creëren en mensen te helpen die met huiselijk geweld bij jonge kinderen te maken hebben. Haar doel is om het gesprek hierover meer op gang te brengen en steun of samenwerking te vinden, omdat ze het belangrijk vindt dat wij er voor deze kinderen zijn.
Heftige outfit
Alicia is nu druk met de voorbereidingen voor de finale van 7 juni. Bijna elke zondag is er een trainingsdag en oefent ze op haar 15 cm hoge hakken samen met de andere missen voor de catwalk ronde en volgt ze de presentatie en danstrainingen. “De sfeer was vanaf het begin al hartstikke goed”, vertelt de jonge miss bevlogen.
De verkiezing begint met een voostelronde en er is een fashionronde waarin je zelf je kleding uitkiest en over je missie vertelt. “De outfit hiervoor heb ik al en die is best gewaagd”, onthult ze. “Het is iets waar je aan kan zien wat mijn advocacy is, iets wat heel mooi maar misschien ook wel heftig kan zijn.”
Het moeilijkste vindt ze toch wel de Engelse vragen die ze moet beantwoorden tijdens de galaronde waarvoor ze haar prinsessenjurk al heeft uitgekozen. Van de 42 meiden wordt een top 12 gemaakt die hieraan meedoen en hierna wordt bekend gemaakt wie gekroond wordt tot Miss Destiny.
Wat zijn haar sterke kanten om te winnen? “Ik heb gehoord dat ik heel zelfverzekerd praat en als ik vertel over mijn missie weet ik ook echt waar ik het over heb omdat ik het zelf heb meegemaakt. En ik heb een goed catwalk loopje.”
Er zijn voor deze verkiezing drie hoofdtitels die je kunt winnen: de Teens (de meiden onder de 18 )en dan nog twee internationale titels.) De drie winnaressen gaan naar Bali en mogen daar Nederland vertegenwoordigen op een internationaal podium, om hun missie nog verder te verspreiden.
“Als ik win, denk ik niet dat er mooie foto’s komen maar dat ik vooral heel emotioneel ga worden,” voorspelt Alicia.
Niet wegkijken
Naast haar trainingsdagen verspreidt Alicia via social media haar boodschap en zoekt ze contact met organisaties zoals het vergeten kind. “Ik heb ook een zevendaagse challenge opgezet om aandacht te vragen voor huiselijk geweld bij jong kinderen. En ik merk dat dit verschillende mensen raakt.
Wanneer ik straks klaar ben met de havo is het mijn droom om te gaan reizen en erna een studie richting sociaal werk te doen zodat ik later als ervaringsdeskundige kan werken.”
Haar moed om te praten over zo’n heftig onderwerp als huiselijk geweld leidt tot veel respect uit haar omgeving. “Laatst kwam ik mijn buurman tegen. Hij had me op internet voorbij zien komen en zei ‘wat mooi dat je hieraan meedoet.’ Maar ook van de overige meiden die meedoen aan Miss Destiny krijg ik leuke reacties.” Bovendien levert deelname aan de wedstrijd haar zelf ook wat op: “zelfgroei, want ik was best wel een onzeker meisje.
Ook als ik niet win hoop ik dat mensen iets meenemen van mijn missie en meer geïnformeerd zijn. Als ik iets voor ze kan betekenen dan heb ik al wat bereikt.
Nu is het vaak zo dat mensen wegkijken als ze geconfronteerd worden met huiselijk geweld bij jonge kinderen. Zo van ‘als we het niet zien dan is het er ook niet’.”
Alicia hoopt dat mensen niet in die negeerstand gaan maar juist kijken wat ze kunnen doen. “Had iemand toen maar eens gevraagd hoe het met mij ging… Al doe je maar iets kleins. Dat kan voor een kind al heel groot zijn.”
Wie Alicia wil steunen kan een hartje achterlaten op aliciaponsenx of miss.destiny.nederland.
