Ellen Klijnstra studeerde economie en internationaal recht, werkte als IT-auditor bij ABN Amro op de Amsterdamse Zuidas maar gooide het roer volledig om. Nu reist ze samen met haar vriend al vier jaar de wereld rond waar ze haar liefde voor schrijven en reizen combineert. En met succes. In de ruige natuur van Alaska ontstond haar debuutthriller De bloemenkroon waar ze op zaterdag 25 april een boekpresentatie over geeft bij boekhandel Westerhof in het Zwolse Stadshagen.
1Zwolle sprak alvast met de avonturier die net terug is uit Argentinië en Zwolle bezocht waar ze een speciale binding mee heeft. Haar zus woont er nog, ze speelde er jaren viool in een orkest en heeft hier een sociaal netwerk.
Van een vaste baan in het bankwezen naar een boeklancering tijdens een wereldreis. Hoe dan?
“In de zomer van 2019 hadden mijn vriend en ik al het plan om een wereldreis te maken. We werkten toen 3 jaar maar ik voelde steeds sterker: dit is het niet. Elke week leek op de vorige. Werken en thuis zijn. Misschien klinkt het oneerbiedig, maar het maakte me ongelukkig. Ik wilde eruit. De wereld in. Waarom wachten tot je pensioen als je nu gezond bent? We hebben hard gewerkt en gespaard, onze huur opgezegd, bezittingen verkocht en zijn vertrokken.”
Die wanderlust zat er bovendien altijd al in: na de middelbare school trok Ellen door Nieuw-Zeeland, woonde ze een jaar in Rome tijdens haar studie economie en backpackte ze maanden door Australië en Zuidoost-Azië.
Nu reist ze al drie jaar door Noord-, Midden en Zuid-Amerika waar ze genoeg inspiratie opdoet om te schrijven.
Alaska als decor
“Van tevoren dacht ik dat reizen veel vrijheid zou geven om te schrijven, maar dat bleek nog best een uitdaging,” lacht Ellen, die eerder al een roman schreef maar ontdekte dat thrillers haar beter liggen.
Ze reizen met een eigen fourwheel drive en daktent, volledig zelfvoorzienend door afgelegen gebieden. “Dat is geweldig je beleeft landen intens. Maar het vraagt ook constant aandacht: waar is het veilig, wat als de auto stukgaat, hoe kom je aan onderdelen? Echt tot rust komen is niet vanzelfsprekend.”
Juist in die intensiteit en rauwe natuur van Alaska ontstond het idee voor haar thriller De bloemenkroon. “Al na een maand was ik geïnspireerd, die ervaringen waren zo geweldig daar”, vertelt de schrijfster enthousiast.
De thriller volgt recherchepsycholoog Nicole van Santen, die afreist naar het winterse Alaska om een seriemoordenaar te stoppen die zich moeiteloos door de wildernis beweegt.
“Ik maakte onderweg veel aantekeningen”, vervolgt Ellen die erg geïnteresseerd is in mensen maar ook in sociale ongelijkheid en machtsstructuren. Het boek is dan ook meer dan alleen een spannend verhaal. Ellen verdiepte zich intensief in de maatschappelijke realiteit van Alaska, waar een grote groep inheemse bewoners leeft onder moeilijke omstandigheden. “Het is een heel complexe, sociaal maatschappelijke problematiek. Veel meisjes raken daar vermist of worden vermoord. Iedereen weet het maar er wordt weinig aan gedaan omdat ze toch als minderwaardig worden gezien.” Die sociale ongelijkheid raakte Ellen en die thematiek verweeft ze bewust in haar verhaal. “Ik vind het belangrijk om die problematiek aan te kaarten en bewustzijn te creëren rond het onderwerp door lezers een spiegel voor te houden. Fictie kan mensen soms meer raken dan een nieuwsartikel.”
Met -25 in de sneeuw
Alaska was een inspirerende ervaring voor de globetrotter. “We zijn er 5 maanden geweest waarvan tweeëneenhalve maand bij temperaturen met -25 in de sneeuw. We woonden daar in een klein dorp, werden echt opgenomen in die community en dat was zo gaaf! Toen dacht ik: dit is gewoon mijn decor en setting.
De herfst is prachtig met al die kleuren in dat landschap. Er wonen minder mensen dan in Amsterdam terwijl het land zeker de helft van het oppervlak van Europa heeft. Veel plekken zijn niet bereikbaar of alleen met een kleine bushplane en ze leven er voornamelijk van de elanden. Voor een supermarkt moest je zeker wel 2 uur rijden.” Toch vond ze het totaal niet saai daar. “In de winter kun je er langlaufen of schaatsen, in de zomer mountainbiken en kajakken of suppen. Ook had je er een community center en bibliotheek waar veel activiteiten werden georganiseerd. Ik had er bijna meer sociale contacten dan ergens anders. Dat had ik helemaal niet verwacht.” Wel zag ze zichtbare armoede bij de inheemsen en een duidelijke scheiding tussen deze bevolking en de blanke Amerikanen.
In het hoofd van een seriemoordenaar
Om goede thrillers te schrijven moet je ook in het brein van een moordenaar kruipen. Hoe deed ze dat?
“Ik wilde vroeger altijd rechercheur worden”, legt de schrijfster uit. “Vooral het werk van een recherchepsycholoog fascineert me.“ Ze bestudeerde wetenschappelijke artikelen en leerde hoe daderprofielen worden opgesteld. “Aan de hand van hoe een slachtoffer wordt gevonden, kun je gedragspatronen analyseren en zo dichter bij een dader komen. Dat vind ik machtig interessant!”
Omdat Ellen zoveel inspiratie opdeed werkt ze aan een serie van 4 boeken over recherche psycholoog Nicole die zich elk in een ander land afspelen. “Het eerst deel was Alaska, het volgende deel speelt zich af in Mexico, het derde in Columbia en vierde in Argentinië”, glundert Ellen voor wie het schrijven steeds belangrijker wordt.
Zwarte beren en grimmig FARC-gebied
Hoewel het leven als schrijvende globetrotter voor velen als een droom klinkt, kan het pittig zijn. “Kamperen doen we ook in het regenseizoen, met storm of met -20 in de sneeuw. Als je zo basic leeft mis je het soms wel dat je niet lekker op de bank kunt hangen voor de tv. Dus af en toe gaan we naar een Airbnb. Maar ik moet zeggen dat het minder comfortabel leven ook wel went.”
Hebben ze nooit enge dingen meegemaakt? “Eigenlijk vooral in Colombia. We kwamen in voormalig FARC- gebied terecht waar de sfeer echt heel grimmig was. Maar we wamen er op tijd achter dus zijn teruggereden. We hebben een bomaanslag gezien en dat er politieauto’s in brand zijn gestoken. Maar soms moet je toch door een rood gebied heen als er geen andere route is.“
Onderhand vindt ze dat niet spannend meer. “Je krijgt steeds meer ervaring in het reizen, je verleg je grenzen en kan meer aan. Maar het blijft natuurlijk goed uitzoeken waar het veilig is en continu risico’s afwegen.”
In de wildernis van Alaska en Canada ligt het gevaar meer in de natuur. “We droegen altijd bearspray bij ons en letten op voetafdrukken of verse poepsporen. Zwarte beren en grizzly ’s hebben we gezien, maar gelukkig altijd op afstand. Je staat op scherp en als je merkt dat ze gaan bewegen of dichterbij komen keer je om.”
Op 28 april gaat Ellen met haar vriend weer terug naar Argentinië en Chili om de reis af te maken. Wat ze erna gaan doen is nog niet zeker. “Waarschijnlijk reizen we naar Afrika of het Midden-Oosten. “
Terug naar het bankwezen hoeft Ellen niet meer. “Het onderzoek doen, schrijven en creëren is echt mijn passie. “
En wat hoopt ze dat de lezers zeggen nadat ze De bloemenkroon hebben gelezen? “Natuurlijk is het een groot compliment als ze het verhaal spannend vinden en er vaart in zit. Maar het geeft mij meer voldoening als ze geraakt worden door de thematiek. Dat is waar ik het voor doe.”
De boekpresentatie van Elen Klijnstra is op zaterdag 25 april bij Boekwinkel Westerhof, Stadshagen (Wade 106) van 17.00 tot 18.00 uur. Inloop 16.45 uur. Na afloop is er gelegenheid om het boek te kopen en te laten signeren.
