Het voortbestaan van de dierenweide Wareweide in Zwolle-Zuid staat opnieuw onder druk. Strengere regels en stijgende kosten maken het steeds moeilijker om de weide open te houden. Vier betrokken buurtbewoners besloten daarom vier jaar geleden een stichting op te richten. “Ik heb door mijn ziekte nauwelijks energie, maar alle energie stop ik hierin!”
Wie De Wareweide kent, ziet vooral een gemoedelijke plek, midden in een woonwijk. Al veertig jaar is deze dierenweide in Zwolle-Zuid een plek waar buurtbewoners tussen de geiten, schapen, kippen en konijnen kunnen lopen.
Maar achter de schermen komt er behoorlijk wat bij kijken om zo’n dierenweide open te houden. Inmiddels zorgen vrijwilligers voor de dieren en het onderhoud. Maar, hoe lang is dit nog vol te houden?
Van buurtinitiatief naar stichting
Vier jaar geleden dreigde de dierenweide al te moeten stoppen. De buurtvereniging kon niet langer de verantwoordelijkheid dragen die nodig was richting de gemeente. Buurtbewoner Jeanine Hoekman-Mulder besloot samen met drie andere vrouwen in te grijpen.
“We dachten: dan moet het een stichting worden. Anders houdt het op. Dat wisten we toen al”, vertelt ze. Een stichting oprichten betekende alleen niet dat de problemen waren opgelost. Integendeel. Met een zelfstandige stichting kwamen nieuwe verantwoordelijkheden kijken.
“Denk aan verzekeringen, een eigen administratie en bankrekening, het bijhouden van inkomsten en uitgaven, afspraken over verantwoordelijkheden en het voldoen aan wet- en regelgeving rond het houden en verzorgen van dieren. Voor een kleine vrijwilligersorganisatie is dat behoorlijk veel werk”, legt Jeanine uit.
Jaarlijks duizenden euro’s
Daar komt het financiële plaatje nog bij. Alleen al aan voer is De Wareweide een paar honderd euro per maand kwijt. En kosten voor bijvoorbeeld de dierenarts? Die komen daar nog bovenop.
De gemeente draagt wel bij, maar die subsidie dekt maar een klein deel van de uitgaven. “Daar kunnen we eigenlijk alleen het afvoeren van de mest van betalen”, zegt ze hierover.
Vorig jaar moest dierenweide Het Spiekertje, óók in Zwolle-Zuid, sluiten. Na 27 jaar bestaan lukte het ze niet meer om alles rond te krijgen door strengere regelgeving en een tekort aan vrijwilligers. Dat noodlot hijgt nu ook de Wareweide in de nek, maar het bestuur zet alles op alles om dit tegen te gaan.
Ziek, maar vastberaden
Voor Jeanine is het redden van De Wareweide inmiddels een persoonlijke missie geworden. Dat komt door haar ziekte. Sinds een paar jaar heeft ze post covid. Daardoor is haar leven zó veranderd, dat ze opnieuw heeft moeten zoeken naar een manier van leven die bij haar ziekte past.
“Ik ben vaak moe. En mijn spieren werken ook niet meer zoals vroeger. Ik werkte in een sector met veel deadlines. Dat kan ik nu ook niet meer aan. Dus met dat werk ben ik gestopt, helaas”, vertelt ze.
De dierenweide is deze jaren centraal komen te staan in haar leven. “Ik raakte door die post covid echt in een soort sociaal isolement. Ik voelde me zelf net een parkiet! Met de energie die ik nog wél kon opbrengen, liep ik dan even naar de dieren toe. O, dat heeft me toen zó geholpen!”
Hoewel ze spaarzaam is met haar energie, weet Jeanine wel: “Ik stop hier echt niet met vechten voor de weide. Het kost me bakken met energie, dat wel, maar ik wil echt niet dat dit stopt. De hele buurt komt hier samen, dat wil je behouden.”
‘Jij?! Jij vindt alles vies!’
Ook vrijwilligster Daniella de Joode herkent de strijd. Zij wilde, net als Jeanine, bestuurslid worden van de nieuwe stichting. Ze kent De Wareweide op haar duimpje. Twintig jaar geleden begon ze als vrijwilliger.
“Ik weet nog dat ik hier toen al langsliep. Toen zeiden ze ook al: ‘jongens, als er nu niets gebeurt, bestaan we straks niet meer’. Kun je nagaan, dit speelde twintig jaar geleden ook al.
Daniella moet lachen als ze terugdenkt aan haar eerste kennismaking met de dierenweide. “Toen ik twintig jaar geleden tegen mijn moeder zei: “Mam, ik ga de dierenweide helpen”, zei ze: “Wat? Jij? Jij vindt alles vies. En dan ga je dieren schoonmaken?”’
Noodkreet
Daarom is de stichting nu op zoek naar sponsoren en donateurs. “Anders houden we het misschien nog een jaar vol, maar niet langer”, vreest Jeanine. Er wordt momenteel druk rondgeflyerd in de wijken. Het geld is onder meer nodig voor een nieuw quarantainehok, de stijgende beheerkosten, nieuw terrasmeubilair en educatieve activiteiten.
Jeanine: “Er zijn inmiddels vier nieuwe vrijwilligers bijgekomen. Dat is al super. Maar of de financiële actie genoeg oplevert om de dierenweide structureel te behouden, is nog niet duidelijk.”
