Bewoners Zwols verzorgingshuis 6 jaar na corona: ‘De overheid heeft de macht, ze denken niet meer aan de oudjes’

Hoe beleefden de bewoners van verzorgingshuis Nieuwe Haven in Zwolle de pandemie? En wat is er hierna blijvend veranderd? 1Zwolle sprak met bewoners die terugblikten op een periode die ze eigenlijk liever willen vergeten. Vandaag vertelt mevrouw Wolf (88) over de impact van de pandemie.

Mevrouw Wolf woont ongeveer zes jaar in verzorgingshuis Nieuwe Haven in Zwolle en kan zich de coronatijd nog goed herinneren.  “Dat was niks aan want je mocht de deur niet meer uit. Net als je dacht dat het weer mocht, moest je opnieuw op je kamer blijven. Het was een saaie boel omdat alles was afgelast.”  Het ergste vond ze dat ze geen visite meer mocht. “Ik keek elke dag televisie en maakte legpuzzels. Dat was het enige wat je doen kon. Ik heb zeker wel drie weken opgesloten gezeten.”

Traantje gelaten en geen tijd meer
Na de lockdowns kon ze haar familie eindelijk weer zien. “Ik ben gelijk naar mijn zoon in Westenholte gegaan. Toen ik hem zag heb ik een traantje gelaten. Daar ben je toch blij mee. Ik voelde me weer vrij, kon weer doen wat ik normaal ook deed. Twee keer in de week komt mijn zoon met schoondochter hier op bezoek en ik heb negen kleinkinderen die ik ook weer kon zien. Dat is gewoon fijn.”

Volgens mevrouw Wolf is de zorg sinds corona veranderd. “Eerst was het gezellig maar nu is er te weinig contact met de mensen. Ze zijn allemaal op zichzelf. We moeten onszelf vermaken. Ik heb nog wel een buurvrouw waar ik heel goed mee overweg kan. En ik had een buurvrouw die slechtziend was en die ik altijd naar beneden meenam om te eten en weer terugbracht. Maar zij leeft niet meer. Ik ben hier vijf goede vriendinnen kwijtgeraakt. Maar dat kwam niet door corona.

Voor corona kwamen de meisjes hier nog wel eens om met me te wandelen maar dat gebeurt niet meer. Voor een babbeltje hebben ze ook geen tijd meer.

En eerder was het eerst drie keer in de week douchen, toen werd het twee keer in de week en erna nog maar een keer. Toen heb ik hier met het hoofd gesproken en gevraagd hoe vaak zij zich doucht. Zij douchte iedere dag en toen zei ik: dan moet u ook eens aan ons denken.

Maar ik neem de meisjes niets kwalijk hoor. Ze moeten te veel doen en lopen het vuur uit hun sloffen. Maar ik zeg wel waar het op staat als het me niet aanstaat. Ik ben wel 88 maar mijn geheugen is nog goed hoor. “

Is er nog meer veranderd na corona?  “Ik ben wel heel voorzichtig met de gezondheidsregels. Drie weken geleden was ik erg verkouden en ik mag graag in de kamer hier verderop samen koffiedrinken. Maar omdat ik niemand wilde aansteken bleef ik op mijn kamer.  En voor corona gingen we nog wel eens met een busje touren. Dat gebeurt nog wel maar ik word niet meer meegevraagd.”

Stel dat er toch weer een epidemie uitbreekt, hoe zou de regering het dan anders moeten doen? “Ik heb dan liever dat we toch weer op bezoek kunnen, ondanks de gezondheidsrisico’s. Maar de overheid heeft de macht in handen, ze denken niet meer aan de oudjes. Die worden steeds verder naar de achtergrond geschoven.”