Al zo’n twaalf jaar is Annelies Bos uit Zwolle werkzaam in de kluswereld. Eerst met haar eigen klusbedrijf. Maar sinds drie jaar ook met kluscursussen speciaal gericht op vrouwen. “Je hoort nog teveel in de bouwwereld: ‘mevrouwtje, laat mij dat maar even doen‘”
De koffie staat klaar, de notieblokken liggen in de aanslag en hier en daar druppelen de cursisten al binnen. En ze komen niet met lege handen aan. Want de vrouwen hebben ook hun eigen boormachine meegenomen.
Zelfstandiger worden
“Mijn man is twee jaar geleden overleden en hij was eigenlijk vooral van het klussen. En ik vraag veel om hulp, maar ik wilde eigenlijk ook zélf meer dingen kunnen,” vertelt Janneke (67) uit Assen. Zij is één van de vijf cursisten vandaag.
Op de planning deze ochtend staat het thema: boren. Het is één van de onderwerpen die te leren zijn. Ook zijn er bijvoorbeeld dagdelen te boeken voor elektra of houtbewerking.
Drie jaar geleden begon Annelies met de cursussen. Ze had er toen al bijna tien jaar opzitten met haar eigen klusbedrijf. Maar het klussen zelf? Dat is al op heel jonge leeftijd begonnen.
‘Dat is toch niets voor meisjes?’
“Ik maakte als kind al hele constructies met playmobiel. Mijn vader was werkzaam in de bouwsector en ik wilde vaak mee. Gelukkig mocht dat van mijn vader. Maar er waren ook wel mensen bij wie hij thuis kwam die zeiden: “Waarom neem je je dochter hiermee naartoe, dat is toch niets voor meisjes?”
Annelies vervolgt: “Nou, ik vond dat maar onzin. Ik heb eigenlijk al die jaren wel geklust, ook toen ik mijn eerste huis in Assendorp kreeg en het wat grotere klussen werken. Ik heb toen geregeld slapeloze nachten gehad, hoor. Dat ik dacht: O, als ik morgen maar niet per ongeluk een leiding raak!”
Veel vraag
Annelies merkt dat veel vrouwen in haar omgeving regelmatig om tips vroegen zodat ze zelf dingen konden maken of repareren. Ze besluit een cursus op te zetten. Met succes.
“Er zijn al vijfhonderd vrouwen geweest op de cursus hier in Hattem. En ze komen echt overal vandaan: Friesland, Roermond, Enschede, Noord-Holland. Het is een zeldzaamheid als iemand gewoon uit Zwolle of Hattem komt”, vertelt ze.
Er is haar een aantal dingen opgevallen tijdens deze crusussen. Ze vervolgt: “Vrouwen zeggen altijd heel gauw: O, het zal wel weer aan mij liggen. Maar dat hoeft helemaal niet. Het kan ook gewoon aan de machine liggen. En dat vind ik zo leuk hieraan: je ziet dat ze met veel meer zelfvertrouwen de deur uitgaan. Dat vind ik gaaf.”
Hoewel de cursus vrouwen als beoogde doelgroep heeft, zijn mannen volgens de klusvrouw gewoon welkom. “Absoluut! Als een man het niet erg vindt om het van een vrouw te leren, dan is hij van harte welkom”, lacht ze.
