Toen het persbericht van het college over het in beton gegoten Prinses Margrietpad verscheen, kon de Vereniging Landschap en Milieu Hattem (VLMH) niet reageren, omdat de vereniging naar zeggen niet door de gemeente was geïnformeerd. Pauliene Mars, voorzitter van de VLMH, vertelde vrijdag, 28 augustus, wat er in haar ogen mis is met de berichtgeving. Dit meldt RTV Hattem op haar website.
“Van inwoners, boeren en bedrijven wordt verwacht dat zij vooraf nagaan welke regels gelden en de benodigde vergunningen en meldingen regelen. Van een gemeente die zelf werkzaamheden uitvoert op haar eigen grond in kwetsbare natuur mag toch ten minste hetzelfde worden verwacht.”
Mars: “De berichtgeving van Gemeente Hattem geeft volgens de VLMH geen juist beeld. In het persbericht dat door bijna alle media werd overgenomen stond dat onze bezwaren ongegrond waren en dat volgens de bezwaarcommissie de verleende omgevingsvergunning in stand kan blijven. De gemeente zou daarmee de bezwaarcommissie volgen. Maar dat klopt niet.
De bezwaarcommissie heeft ook niet gezegd dat de paden mogen blijven liggen. Ook klopt het niet dat de commissie adviseerde beide bezwaren ongegrond te verklaren. Integendeel: Bij het bezwaar tegen de vergunning adviseerde de commissie zelfs om het besluit te heroverwegen vanwege de provinciale voorbeschermingsregels voor de Veluwe.”
“Het was geen onderhoud en volgens de regels van de provincie was er geen omgevingsvergunning mogelijk. Daarnaast was de gemeente in overtreding: ze legde het pad ook nog eens zonder natuurvergunning aan.“
Vergunning door handhaving afgedwongen
“De gemeente legde het betonpad in september 2025 aan zonder daarvoor vooraf een omgevingsvergunning aan te vragen. Het beton kwam om meerdere redenen als verrassing. Deze keuze staat haaks op het eigen beleid van de gemeente. Dat gaat uit van halfverharding met bijvoorbeeld schelpen of grind vanwege natuurwaarden. De gemeenteraad was bovendien al eerder kritisch over de hoge kosten. Andere gemeenten rond de Veluwe hebben met de provincie afspraken gemaakt over welke paden binnen Natura 2000 wel en niet verder verhard mogen worden (‘recreatiezonering’); Hattem heeft dat niet gedaan.”
Niet zomaar onderhoud
“De gemeente stelt in haar persbericht dat “later bleek” dat er toch een vergunning nodig was en dat VLMH daarna pas om handhaving vroeg. Dat is niet waar. We vroegen juist om handhaving omdat de gemeente stevig vasthield aan haar standpunt: het was normaal onderhoud.
Pas nadat we om handhaving vroegen en de provincie zich ermee ging bemoeien, is er alsnog een vergunning aangevraagd. De gemeente hield bijna een jaar, tot in de zitting van de bezwaarcommissie, vol dat de werkzaamheden normaal onderhoud waren en dat de vergunning alleen “zorgvuldigheidshalve” was aangevraagd. De bezwaarcommissie heeft die discussie nu beslecht: het was geen normaal onderhoud en er was wel degelijk een vergunning nodig. De commissie stelt in haar advies dat de gemeente de werkzaamheden “ten onrechte als normaal onderhoud” had gezien.
Dat oordeel is voor andere paden in het bos belangrijk. Bij een aanvraag voor een vergunning kunnen we tijdig wijzen op het groenbeleid van de gemeente. Daarnaast bleek tijdens de procedure dat meer paden zonder vergunning zijn verhard.”
500-meterzone rond de Veluwe
“Er was nog een tweede belangrijk probleem. Binnen 500 meter van de Veluwe gelden provinciale voorbeschermingsregels voor stikstof. Die regels zijn bedoeld om te voorkomen dat nieuwe activiteiten met stikstofuitstoot zorgen voor extra stikstof op kwetsbare natuur. De bezwaarcommissie haalt in haar advies de provinciale handleiding aan. Daarin staat dat een nieuwe activiteit die stikstofdepositie veroorzaakt onder het verbod valt. Voor bepaalde tijdelijke activiteiten bestaat een uitzondering, maar daarvoor geldt een meldingsplicht. De gemeente had die melding vooraf niet gedaan. De commissie adviseerde het college de vergunning op dit punt te heroverwegen en de motivering aan te vullen.
Dat is niet gebeurd. Het college zegt wel dat het advies van de bezwaarcommissie wordt overgenomen, maar herhaalt vervolgens het standpunt dat het ook al vóór de zitting aan de commissie had gegeven en dat de bezwaarcommissie onvoldoende vond: de provinciale voorbeschermingsregels zouden losstaan van de omgevingsvergunning. Daarom hoeft de vergunning volgens het college niet aan die regels te worden getoetst.
Dat is geen detail. Als de gemeente gelijk heeft, valt een belangrijk deel van het 500-meterbeleid van de provincie in duigen. En daarmee de Aanpak voor de Veluwe waarop ook de landelijke overheid heeft ingezet. Anders dan het persbericht suggereert, heeft de bezwaarcommissie het definitieve besluit van het college niet beoordeeld en dus ook niet gezegd dat de vergunning daarom terecht is verleend.”
Ook provincie stelt overtreding vast
“Ook provincie Gelderland stelt inmiddels vast dat de gemeente het betonpad niet zomaar had mogen aanleggen. Er was een natuurvergunning nodig en die was er niet. De provincie stelt daarom vast dat sprake was van een overtreding. De provincie treedt daar nu niet meer tegen op, omdat de aanleg al heeft plaatsgevonden. Het verwijderen van het beton zou volgens de provincie opnieuw stikstofuitstoot veroorzaken.”
‘We gaan graag in gesprek met het college over hoe we dit oplossen.’
Reactie college
Het college is om een reactie gevraagd. “We hebben even tijd nodig om het zorgvuldig door te nemen en te bespreken. Begin volgende week verwachten wij een reactie te kunnen geven.”
