Het gevoel dat dansen je geeft, is volgens Madelon Sinnema niet in woorden uit te drukken. Tijdens de eerste editie van de Dansdagen Zwolle, van vrijdag 23 tot en met zondag 25 oktober, kunnen mensen dat zelf ‘zien, doen en beleven’, vertelt de projectleider. Schouwburg Odeon verandert dan in een ‘danshuis’. Van hiphop tot line dance, professionals en amateurdansgezelschappen: Zwolle danst dit weekend.
De Nederlandse Dansdagen in Maastricht zijn al sinds 1998 een begrip. Dit jaar is een nieuwe landelijke koers ingezet, met regionale edities in Tilburg, Enschede én Zwolle. “We hebben hier een groot en levendig amateurveld. En een ruim regiotheater dat veel danspubliek weet te bereiken”, verklaart Madelon de keuze voor Zwolle als dansstad.
Foto: Omar Spahija
Van K-popdansschool tot Introdans
Wat meteen opvalt aan het programma, is de diversiteit. En een groot deel van het programma is gratis. “We hebben gekeken hoe we dans in alle vormen en maten en voor elke leeftijd zichtbaar kunnen maken”, meldt Madelon.
Zo krijgen lokale dansscholen als GUMIHO, voor K-popdans, Kadri Flamenco en Hercules Zwolle een plek op het podium. Ook professionele dansers zijn vertegenwoordigd, onder wie dansgezelschap Introdans en Marc Vlemmix, winnaar van de Innovatieprijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht 2025.
Wie liever zelf de dansvloer op gaat, kan meedoen aan gratis workshops, zoals salsa, Afro dance en dansimprovisatie. Daarnaast is er peuterdans en ook ‘Dans op recept’, voor mensen met een chronische aandoening en hun mantelzorgers. Op zondag nemen hiphop- en breakdancers het tegen elkaar op tijdens een dancebattle.
Drie dagen lang staat dans centraal in Schouwburg Odeon, met voorstellingen, workshops, gesprekken en ontmoetingen. De organisatie wil daarmee niet alleen een breed publiek bereiken, maar ook de verbinding versterken tussen professionele makers, amateurdansers en partners uit het culturele en educatieve veld.
Foto: Omar Spahija
Dansfeest in de foyer
Het dansweekend begint vrijdag met een besloten dansdiner, waarin op beleidsniveau ‘de staat van de dans’ wordt besproken. Partners uit het hele werkveld, waaronder theaters, programmeurs, dansers, de raad voor cultuur en de gemeente Zwolle, zijn hierbij aanwezig.
“We willen kijken of er veel dans wordt geprogrammeerd in de regio. En zo nee, waarom dan niet?”, legt de projectleider uit. “Hoe interessant is het voor Zwolse dansers om hier te blijven? Want als er vrij weinig aanbod is, dan gaan ze natuurlijk ergens anders heen. Richting Den Haag of richting Amsterdam. En dat is superzonde.”
“Ik zou het heel leuk vinden als recreatieve dansers vaker naar dansvoorstellingen komen. Want als er niemand komt, is het voor theaters natuurlijk lastig om die te programmeren.”
Het dansdiner moet onder meer duidelijk maken hoe het bestaande aanbod eruitziet en waar kansen liggen. Is het voor theaters interessant om meer dansvoorstellingen te programmeren? En kan dans een grotere plek krijgen binnen het culturele aanbod van Zwolle?
Ook het programma op vrijdagavond draait om dans en ontmoeting. Na de voorstelling van Introdans volgt er om 21:00 uur een dansfeest in de foyer van Schouwburg Odeon. Direct na de voorstelling ‘Zwolle Danst!’. Bezoekers van introdans kunnen om 22:00 uur ook nog aansluiten. Tot 23.00 uur staat de dj achter de draaitafel en kan het publiek met de voetjes van de vloer.
Madelon hoopt dat bezoekers tijdens het weekend niet alleen naar dans kijken, maar ook zelf ervaren wat dans met hen kan doen. “Er zijn namelijk veel workshops die je kunt volgen. Want ik denk dat dans ook heel erg gaat over voelen. Ben je onbekend met dans, dan kun je ermee kennismaken.”
De workshops hiphop en happydance zijn inmiddels al vol.
Uit je hoofd zijn en Billy Elliot
Madelon heeft zelf een dansachtergrond. Ze studeerde aan de C.I.C.K Academie en gaf (musical)danslessen in de regio. Wat is er eigenlijk zo bijzonder aan dans?
“We zitten vaak veel in ons hoofd. Wanneer je in een zaal zit en je een beweging ziet of muziek hoort, voel je dat je niet meer met je hoofd iets aan het bekijken bent, maar aan het voelen en beleven”, omschrijft Madelon. “Dat je ontroerd of blij wordt van wat je op het podium ziet gebeuren. En ik denk dat dat het mooiste cadeau is dat we kunnen krijgen in de culturele wereld. Dans voelt nu een beetje als de minder bekende vorm daarin.”
Madelon begon op haar zesde al met dansen. Ze weet hoe het voelt om die dopamine te ervaren wanneer het doek valt en het applaus klinkt. “Ik werd er heel gelukkig van.”
Ook als dansdocent zag Madelon wat dans teweeg kan brengen. Ze herinnert zich hoe kinderen na een optreden vol zelfvertrouwen naar hun ouders in de foyer stapten. “Je ziet kinderen zich echt ontwikkelen door dans. Dat vind ik fascinerend. Dan denk je: daar doe ik het voor.”
De passie voor dans is volgens haar lastig te omschrijven. Het is eigenlijk precies zoals in Billy Elliot, waarin Billy het nummer ‘Electricity’ zingt wanneer hem wordt gevraagd hoe het voelt. “Het is bijna niet in woorden te beschrijven wat er dan gebeurt”, vertelt ze over dat gevoel van ‘uit je hoofd zijn’.
Madelon vindt dat ook basisschoolleerlingen die mogelijkheid moeten blijven krijgen. “Sommigen kunnen met andere vakken wat meer moeite hebben, maar wel aangaan op het culturele aspect. Daarom denk ik dat het cruciaal is om dans altijd te blijven aanbieden.”
Alle workshops uitproberen
Madelon heeft al superveel zin in het dansweekend en is benieuwd wie er allemaal op afkomen. “Als ik als zestienjarige musicaltheaterleerling had gezien dat je hier gratis workshops kon volgen, had ik hier om 10.00 uur al gestaan. En ik zou de hele dag blijven om alles uit te proberen!”, straalt ze.
Het liefst ziet Madelon de Dansdagen Zwolle uitgroeien tot een jaarlijks evenement, net als de Nederlandse Dansdagen in Maastricht. “Maar eerst moeten we dit pilotjaar evalueren.”
Natuurlijk hoopt Madelon als projectleider dat alles tijdens het weekend goed verloopt. “Maar zeker ook dat je aan het einde voelt: ‘Wauw, wat is dit bijzonder.’ Zoiets belangrijks moet gewoon blijven. Ik denk dat het geslaagd is als de mensen het hebben beleefd, gevoeld, gezien en ervan hebben genoten.”
Ze hoopt ook dat ze dat onbevangen gevoel op de gezichten van het publiek en de dansers terugziet. “Want ik zou het zelf echt te gek vinden als ik bij een dansschool zit en op het podium van Odeon mag dansen. Dat is gewoon… ja, sorry, maar dan wens ik echt dat ik weer tien ben.”
