Joop (88) en Loekie (79) Verbrugge-Wolff uit Zwolle-Zuid zijn zestig jaar getrouwd. Wethouder Gerdien Rots bracht donderdag een bezoek aan het echtpaar om hen te feliciteren met hun diamanten huwelijk.
Het levensverhaal van Joop en Loekie begon op verschillende plekken in de wereld. Joop werd op 1 juni 1938 geboren in Tarakan, Indonesië. Zijn vader kwam uit Rotterdam en zijn moeder uit Manado. In 1958 verhuisde hij samen met zijn moeder naar Nederland. Na een verblijf in Bennekom gingen ze in Apeldoorn wonen, waar Joop de zeevaartschool volgde.
Wereldreizen
Na het behalen van zijn diploma’s ging Joop varen bij de Rotterdamse Lloyd. Hij maakte reizen over de hele wereld en voer op verschillende schepen. In 1959 vestigde hij zich met zijn moeder in Zwolle. Na zijn huwelijk met Loekie op 4 november 1966 verruilde hij het leven op zee voor een baan aan wal. Van 1968 tot 1995 werkte hij bij de IJsselcentrale in Harculo.
Werken bij DABAR/Meerpaal
Loekie werd op 5 juni 1947 geboren in Voorburg, tijdens een verlofperiode van haar ouders. Ze groeide op in voormalig Nederlands Nieuw-Guinea. In 1961/1962 keerde ze met haar ouders terug naar Nederland. Via Den Haag, Hilversum en Enschede kwam ze uiteindelijk in Zwolle terecht. Daar ontmoette ze Joop. Binnen twee jaar trouwden ze.
Voor haar huwelijk en tot aan haar eerste zwangerschap werkte Loekie bij de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders. In 1978, toen haar jongste kind zeven jaar was, ging ze weer aan het werk. Ze kwam terecht bij DABAR/Meerpaal aan de Zwartewaterallee. Daar werkte ze met veel plezier. Over die periode zegt ze: “Daar had ik de tijd van mijn leven.”
Na een fusie met De Factoor kwam Loekie bij die organisatie in dienst. De Factoor ging later verder onder de naam Landstede. Tot 1 januari 2003 bleef ze er werken, waarna ze met de VUT ging.
Trotse grootouders
Joop en Loekie kregen samen drie kinderen en inmiddels zijn ze de trotse grootouders van vier kleinkinderen. Het echtpaar woont al veertig jaar in Zwolle-Zuid. Ze voelen zich er thuis en hopen er nog lang met plezier te kunnen blijven wonen.
